درخت برونشي :

ناي به 2 تا برونش اصلي تقسيم  ميشه كه در ناف ريه وارد ريه ميشن كه در اين محل شريان و و ريد و لنف هم وارد ميشن و اطراف اونا رو بافت هم بندب احاطه كرده كه بهش مي گن : pulmonary root

لوبول هاي يوي ساختمان هاي هرمي شكلي اند كه رأسشان به طرف ناف ريه است.

اپيتليوم برونشيول هاي انتهايي حاوي سلول هاي كلارا (clara) ست . اين سلول ها حاوي گرانول هاي ترشحي اند كه پروتئين هايي ترشح ميكنند كه برونشيول را در برابر مواد اكسيداتيو و التهاب حفاظت مب كنند.

برونشيول هم چنين اجسام نورواپيتليالي دارن كه حاوي گرانول هاي ترشحي اند كه به تغييرات تركيب گاز هاي درون مجرا واكنش نشان مي دهد . كه البته به نظر مي رسد كه در روند ترميمي سلول ها هم نقش دارد.

برونشيول هاي تنفسي :

در ديواره آن ها آلوئول قرار گرفته اند كه هر چه به  انتها مي رويم به تعداد اونا افزوده ميشه . ديواره بين آلوئوله ها  از جنس مكعبي مژه دار است اما در فضاي الوئول مژه وجود ندارد.

آلوئول ها مسئول ساختمان اسفنجي ريه ها هستند. آلوئول ها شبيه پاكت هاي كوچكي اند كه كه از يك طرف باز اند مثل حفره هاي لانه زنبور.

Blood-air barrier: شامل 2 لايه اپيتلويم سنگفرشي 2 آلوئول است و مويرگ ها و بافت هم بند بين آن ها  ( interstitial tissue)

رشته هاي الاستيك و رتيكولار درون بافت هم بند طوري قرار ميگيرند كه بتونن راحت انقباض و انبساط آلوئول ها را تنظيم كنند. علاوه بر اين اين رشته ها از مويرگ هاي ريوي هم حمايت ميكنند.

پوشش آلوئول ها 2 نوع سلول دارد: 1. نوموسيت۱ : ۹۷٪ سطح آلوئول ها را مي پوشاند

                                                2. نوموسيت II : در بين نوع I پراكنده شده اند كه 2 وظيفه دارند :

                                                                1. ترشح سورفاكتانت: به وسيله اجسام تيغه ای موجود در آن ها (lamellar body)

                                                                   اين اجسام در هفته هاي آخر حاملگي به وجود ميان

                                                                 2. ميتوز و ايجاد نوموسيت I

 

برونش ها انشعاباتي از تراشه اند كه در محاذاتT5 از آن جدا ميشن. دو برونش اصلي راست و چپ داريم: (Left Main Bronchus (LMB و Right Main Bronchus (RMB)  كه اين دو تفاوت هايي از نظر ساختاري با هم دارن به طوري كه RMB نسبت به LMB كوتاه تر ، گشاد تر و با زاويه كمتري نسبت به ناي قرار دارد.

طول برونش ها با غضروف هاي O  شكل پوشيده ميشه  ( اگه يادتون باشه در ناي C شكل بود). و از نظر هيستولوژي از سلول هاي سنگفرشي مژك دار پوشيده ميشه كه سلول هاي گابلت هم بين آن ها قرار گرفتن كه موكوس تشح مي كنن.

حواستون باشه كه در اين محل هم تبادل گاز نداريم و صرفأ اين جا محلي ست براي عبور گاز!  

بذارین یه نکته ی دیگه هم بگم یه وقت جا نیفته!! 

RMB  به 3 قسمت تقسیم میشه که بهشون میگن lobar bronchi  و LMB  به 2 lobar bronchi  تقسیم میشه . این lobar bronchi  ها خودشون تبدیل میشن به tertiary bronchi  یا همون segmental bronchi . حالا هر کدوم از این segmental  ها خودشون به primary bronchioles  ها تبدیل میشن که اونا هم با تقسیمشون میشن terminal bronchioles.  این terminal  ها با تقسیم های متعدد  respiratory bronchiol  ها رو ایجاد میکنن. Respiratory bronchioles  ها به alveolar duct  ها تبدیل میشن و آن ها هم در انتها  alveolar sac  ها را ایجاد میکنند.

از نظر عملکردی تا مقطع respiratory bronchioles ها ما تبادل گازی نداریم و این بخش ها همگی باعث انتقال گاز میشن.

از نظر هیستولوژی هم برونشیول ها تا سطح  respiratory  از سلول های  استوانه ای بدون مژک پوشیده شدن و برعکس بروش ها هیچ گونه غضروفی ندارن.  Respiratory bronchioles که شروع تبادل گاز از همین محل هست از سلول های سنگفرشی تک لایه و بدون مژک پوشیده شدن که غضروف هم ندارن. البته که همه ی این ساختار ها با کاری که هر قسمت انجام میده متناسبه.

The lungs, showing the bronchioles. The primary bronchi, secondary bronchi, tertiary bronchi, and bronchioles.File:Alveoli diagram.png